Mission Beach...

Hi Boys und Girls.

Mijn volgende uitstapje na Magnetic was Mission Beach....walhala voor Skydiving en wild water rafting. Aangezien ik maar 1 dag had moest ik een keuze maken.

Mijn keuze ging uit naar de Wild Water Rafting op the Tully River....and man wat was dat een geweldige ervaring. Allereerst was ik erg lucky met de prijs die ik betaalde. Ik deed namelijk de extreem version en ik betaalde dezelfde prijs als de mensen van de normale version. Wat wil je nog meer...!

Extreem hield eigenlijks in dat je met 4 boten als eerste op de rivier aanwezig was. Je ging vaker uit de boot om leuke dingen te doen en hoefde nergens voor te wachten.

We werden opgepikt bij ons Hostel. In de bus kregen we een kleine briefing. Nadat we ons hadden ingeschreven gingen we de bergen in om ergens bij het hoogste punt van de rivier te stoppen. Daar moesten we een helm en reddingsvest aanmeten en werden de boten ingedeeld! Wild water rafting wordt ingedeeld in de volgende gradatie's:

The rivers of the area are graded using an international system which gives a grading from 1 to 6.

Grade 1: Simple easy rapids

Grade 2: Simple technical rapids with a need to maneuver raft.

Grade 3: Moderate rapids with the need to hold on at times and maintain control of rafts.

Grade 4: Moderate technical rapids with the need to hold on at times, and definite continuous need to maneuver rafts. Exciting rafting.

Grade 5: Heavy, difficult rapids. Essential to maintain control. Steep gradient.

Grade 6: Extremely difficult rapids. Necessary to be in control but rarely possible. Dangerous rafting.

Wij hadden graad 4 a 5. Dus perfect!

Nadat de boten waren ingedeeld en we goed en wel in de boot zaten kregen we instructies over de verschillende zit houdingen in de boot en de commando's die we moesten opvolgen.

En toen was het op naar de eerste stroomversnelling en een goeie hap met water hehe...echt geweldig hoe de boot de rivier afknalde....de dieptes in en meegesleurd door de versnellingen!

Onderweg kregen we informatie over de omgeving en over de rivier. Op een gegeven moment mochten we uit ons bootje stappen en ervaren hoe het is om mee gesleurd te worden door de rivier! Zeer cool. We kregen de mogelijkheid om van een enorme rots af te springen in de rivier. Daarnaast was er op een gegeven moment een waterval naar beneden waar wij als Extreem zonder boot vanaf gingen. Deze waterval zorgde er voor dat je meegesleurd werd en dat je diep het water ingeduwd werd door de kracht van de stroming. Voor sommige een slechte ervaring aangezien ze vergaten waren om adem te halen op het moment dat ze het water in werden gelanceerd! Maar anyway ik vondt het een zeer leuke dag en in New Sealand gaan we dit zeker nog een keer over doen!

Een paar foto's geupload! Heb er nog veel meer maar kost wat tijd om die dingen uit Adobe te halen...dus dat doen we thuis wel eventjes :)

Na mission beach ging ik opweg naar Cairns...10-12-2008

Dit was mijn laatste reisdag met de OZ experience. Dit beloofde voor de avond een gezellig etentje en voor de middag een bezoekje aan een heuze Crocodilefarm. In deze farm kregen we de mogelijkheid om een krokodil vast te houden. Een dingopup op de arm te nemen, Lorre op mijn schouder en een stekelig reptiel op mijn borstkast. Daarnaast kregen we diverse shows met krokodillen waarbij ze ons uitleg gaven over de verschillende soorten, hun kracht etc en geschiedenis. Zeer indrukwekkend. Wat een machtige oerbeesten...na dit bezoekje gingen we op naar Cairns..waar ik helaas het etentje niet mee kon maken aangezien ik de rest van mijn avond besteed heb in het Ziekenhuis! De rest mag bekend wezen...

Enjoy de pictures...groetjes J.

Magnetic Island...

Bij deze het verhaal van Maggie Island...

Magnetic Island dankt zijn naam aan jawel Kapitein Cook (goed gezien de vorige keer Klaas)
Toen Cook langs de eilanden voer met zijn schuitje zag hij dat zijn compas vreemd begon te doen toen hij dichter bij een(1) van de eilanden kwam. Als verklaring ging hij er vanuit dat dit eiland een soort magnetisch veld had wat er voor zorgde dat zijn compas in de war raakte. Men heeft het eiland meerdere malen onderzocht en moest constateren dat er niets magnetisch aan het eiland was. Magnetic Island is voornamelijk voor tourisme. Het eiland is voor een groot deel Natural Park. Tevens is dit het eiland waar je de koala's met gemak zou kunnen zien in het wild. Dat moeten we mee maken natuurlijk.

Allereerst maar even een grappig verhaal over het feit dat ik bijna niet naar Magnetic was gegaan. Ik was namelijk een avondje wezen stappen (1 van de weinige) en jawel ik was door mijn wekker heen geslapen. Mijn bus ging om 08:00 uur in de ochtend en ik werd om 07:50 uur wakker. Toen moest ik mijn tas nog pakken, bed afruimen, uitchecken en vervolgens geheel Arlie Beach door rennen om op tijd te komen voor de bus. Gelukkig belde 1 van mijn bus genootjes dat ik moest opschieten want de bus stond op het punt om weg te gaan! Hierdoor kreeg ik 5 minuten extra tijd en gelukkig was ik op tijd. Bleek toen ik aan kwam hobbelen dat er nog een meisje was die net haar tas achterin de kar deed. Dus zo laat was ik dan ook alweer niet! Maar goed op weg naar Magnetic Island. We moesten een verry nemen om op Magnetic te geraken.

Daarna een bus naar ons Hostel. Het eiland is niet dermate groot maar de bus nam toch enigzins de tijd om ons naar Base hostel te brengen. Base is een hostel gelegen aan de zee. Prachtig al zeg ik het zelf. Wat wil je nog meer wakker worden, je deur van je kamer openen en als eerst de zee tegemoet zien! De eerste dag gelijk de beroemde FortsWalk gedaan. Dit is een wandeling door Natural park met de meeste kans op het zien van Koala's. Daarnaast is dit een wandeling met een stukje geschiedenis van Magnetic. Op deze wandeling kom je namelijk oude bunker gedeeltes tegen welke je een prachtig uitzicht geven over de kust! Op de top van de wandeling vindt je tevens nog een uitkijkpost met een super uitzicht. Ik deed de wandeling met Suzanne, Rob en Sam. Tevens waren er nog twee andere meisjes met ons mee wat weer scheelde in de kosten voor de taxi. Een met het geluk dat we een goede KoalaSpotster in ons midden hadden zagen we al snel Koala's: Nog bedankt he Suus!!

Echt prachtig om deze donzige beertjes in the wildlife te zien! Tevens nog twee jonkies gezien. Wat wil je nog meer voor een eerste dag op Maggie.

De tweede dag waren mijn nederlandse vrienden vertrokken naar hun volgende stoppunt en ik had nog een aantal dagen tegoed op Magnetic. Met een aantal andere Ozexperiencebusgangers, besloten we om twee auto's te huren. Echte topless carss hehe..Nadat we op weg waren kwamen we er al snel achter dat we maar een(1) weg konden bereiden op Magnetic. Alle andere wegen waren afgesloten voor gehuurde auto's. Grrr dit maakte onze tocht niet echt speciaal maar goed. Allereerst naar Horseshoebay gereden en daar gezwommen. Vervolgens nog naar een andere baai waar we tevens hebben gezwommen. Daarna zijn we de hele weg terug gereden de andere kant op in de hoop dat we daar sunset konden zien. Dit bleek helaas niet het geval. Aangezien er wel een weg was die verder ging besloten we om contact te zoeken met de verhuurder in de hoop dat wij wel de toestemming kregen om verder te gaan dan mocht. Maar helaas het was echt uitgesloten om verder te rijden. Dus we hadden geen andere keuze. De verhuurder vertelde ons wel dat we een mooie sunset konden zien vanaf de Fortswalk(uitzichtspunt.) Dus zo gezegd zo gedaan, wat drank in gekocht en op naar Fortswalk. Ik vondt het niet erg om de wandeling nog een keer te doen aangezien het een geweldige wandeling was. Weer meerdere koala's gezien. Dit maal op totaal andere plaatsen dan de dag ervoor. Dus ik was blij dat ik nu wist waar ik naar zoeken moest. Bij de top aangekomen een drankje gedaan en genoten van het uitzicht. Bleek de Sunset daar niet zo bijzonder te zijn aangezien er een grote berg voor zat. Maar toch een leuke avond gehad.

De derde dag even gekayakt op zee. Leuk maar niet echt bijzonder aangezien we niet zo ver weg mochten. Daarna was er een voetbal tournooi met gratis drankjes etc. Een(1) of andere schotse voetbal fan welke al jaren op Magnetic woonde, organiseerde dit om de twee weken. Magneticboys tegen Backpackers. Voor de lol meegegaan om te kijken en wat foto's te maken. Helaas ben ik daar dus gestoken door de MarchFly!!

Anyway toen was er nog niets aan de hand en heb ik een vermakelijke dag gehad!

De dag daarop waren de meeste mensen vertrokken van de Ozzie bus. Toen ik aan het internetten was hoorde ik mijn naam en woppa daar waren mijn twee nederlandse vriendinnen weer: Anne en Alexandra. Welke ik tijdens de gehele oostkust ben tegen gekomen! Samen met hun en nog twee andere nederlandse dames en een duitse jongen een andere wandeling gemaakt. Wederom Koala's gespot hehe wordt er steeds beter in. 's Avonds bleek Rose ook gearriveerd te zijn in Base Hostel. Dus toen gelijk maar even een haircut gedaan! Nogmaals bedankt Rose!

De volgende dag vertrokken naar Mission Beach..met inmiddels een voet die begon te groeien!

Magnetic was een leuk eiland vooral het gedeelte met de koala's. Kwam reef etc had ik er meer van verwacht maar des ondanks prima vermaakt. De laatste nacht nog een flinke storm overleefd die er voor zorgde dat het eiland geheel zonder stroom zat. En als het hier stormt...dan stormt het hier ook echt!

Op naar de foto's....;)

Yo ho ho and a bottle of rum...

Eighteenmen on a dead man's chest
Yo ho ho and a bottle of rum.

Drink and the devil had done for the rest
Yo ho ho and a bottle of rum.

The mate was fixed by the bosun's pike
The bosun brained with a marlinspike
And cookey's throat was marked belike
It had been gripped by fingers ten;
And there they lay, all good dead men
Like break o'day in a boozing ken
--Yo ho ho and a bottle of rum.--

Of te wel mijn zeiltripje naar de Witsundays is begonnen....De Witsundays zijn eilanden in de oceaan omgeven door de great Barrier Reef. Ooit waren deze eilandjes bergen en onderdeel van de vaste wal Australie. Door het smelten van de ijskap werden het eilanden. Kapitein James Cook was degene die als eerste de witesundays op de kaart zette.

Mijn trip begon vanuit Arleybeach. Ik had in eerste instantie geboekt op een wedstrijd oceaan zeiler maar helaas lag deze op de wal de gehele maand december (hoe is het mogelijk.) Deze boot had namelijk een tocht naar de Outerreef en er waren een aantal duiken op de great Barrierreef included. Of te wel dat was een perfecte boot geweest. Maar goed ik begreep na veel telefoontjes dat ze een alternatief voor me gevonden hadden wat ongeveer overeen zou komen. Dus toen ik aankwam in Arley allereerst naar het reisbureau om te zien welke boot ze voor mij geboekt hadden. Bleek het de Alexander Stewart te zijn. Op het eerste gezicht leek dit een mooie zeilboot. Een echte klassieker. Maar helaas geen duikmogelijkheden en ook geen uitstapjes naar de outerreef. Nuja ik moest er het beste maar van maken.

Dus zo ging deze scheepsbeschuit voorzien van een zwembroek, handdoek en droge kleding opweg naar zijn schip. Bij aankomst in de haven werden we even in de wacht gezet. Ik kon al snel concluderen dat mijn groep bestond uit een iets oudere generatie (veel vrouwen) en een aantal stelletjes! 18 mensen zouden er totaal op mijn schip aanmonsteren. Niet verkeerd al zeg ik het zelf. Wetende dat er schepen rond varen die 80 mensen meenemen!!!! Dat is niet leuk als je even ergens iets wil bezichtigen. Maar goed...op een gegeven moment konden we aan boord. Ons schip was echt een plaatje....de crew bestond uit een Kapitein, matroos Andy en een vrouwelijke chefkokin! Leuke en relaxte mensen die er alles aandeden om er voor te zorgen dat wij veel plezier zouden gaan hebben. Toen we allemaal aan boord waren bleek al snel dat het merendeel van onze bemanning van ierse afkomst was. Daarnaast nog drie duitsers, een nederlander met zijn poolse vriendin ;) en ce moi.
We kregen eerst uitleg over de boot de handelingen die verricht moesten worden en toen werden de kamers verdeeld. Ik lag op een kamer met een duitse jongen van mijn leeftijd uit Duitsland, Markus.

Eenmaal de haven uit was het tijd om de zeilen op te zetten en een stuk te gaan zeilen. De omgeving was echt prachtig om te zien. Het water prachtig blauw en overal waar je keek zag je gekke vissen het water uit springen. Aangezien ik nog nooit een vliegende vis in het echt had gezien stond ik wel even vreemd te kijken toen ik iets het water uit zag springen, zijn vleugels spreide en op deze manier 10 a 20 meter verder vloog en weer het water in dook!! Een reusachtige Stingray die 1,5 boven de waterlijn uit sprong...de trip begon al erg goed. Onze koers werd gezet naar White Haven beach. De naam klinkt al goed en geloof mij toen we er aankwamen was het uitzicht nog beter! Amazing place...

We meerden de boot af in een baai en zagen om ons heen allemaal zee schilpadden zwemmen. Vervolgens gingen we met een klein bootje aan wal. Eenmaal aan wal deden we een kleine wandeling naar een uitzichtspunt boven op een heuvel waar we een fantastisch uitzich hadden. Tijdens de wandeling kregen we informatie over de omgeving en natuurlijk Aboriginal gebruiken. Zo leerde ik dat er mieren leven in Australie welke een groene kont hebben. Nu schijnt het dat de Aboriginal deze mieren gebruikten voor een vitamine c shot. Onze guide vertelde ons dat als je 1 van deze mieren beet pakte en zijn kont likte dat je heel scherp een mint/citroensmaak ging proeven. In eerste instantie verklaarde ik hem voor gek en dat deed de rest van de groep ook. Iedereen besloot door te lopen maar aangezien hij verontwaardigd reageerde besloot ik toch om het maar te proeven. Dus hoppa groen mier van de boom op de vinger. Bij de kop beetpakken en likken maar....en het was waar!!! Een hele scherpe citroen cq mint smaak proefde ik op mijn tong. Bleek dat de aboriginals vroeger de nesten van deze mieren op het vuur gooiden. Hierdoor ontstond een brok waar ze sap uit persten. Dit sap bleek vol met vitamine c te zitten. Of te wel als ze zich wat ziek voelden was dat hun vitamientje. Weer wat geleerd...

Maar anyway..we gingen het strand op en hebben daar zo'n drie uren heerlijk de omgeving bekeken. Helaas moesten we zwemmen met een stingersuit aan. Maar affijn dat was niet zo erg. Veel stingrays gezien en zelfs nog een haai. Na dit avontuur gingen we weer aan boord van het schip om uit te varen naar een andere baai om daar de nacht door te brengen. Aan boord kregen we het beste eten wat ik tot nu toe had gegeten...en 's avonds ging de sterrenhemel voor ons open! Wat wil je nog meer! Dit was nog maar dag 1..

De volgende dag stonden we vroeg op en gingen we naar een baai waar veel koraal was met prachtige visjes. En dan bedoel ik echt prachtige visjes. Hier hebben we de gehele ochtend gesnorkeld. Die middag zijn we naar een andere baai gegaan om nog meer te snorkelen. Het is jammer dat ik geen onderwater camera bij me had maar de onderwater wereld is geweldig hier. Veel en dan bedoel ik ook veeeeeeel vis. Allemaal verschillende kleuren, vormen etc etc..een prima dagbesteding gehad! Gelukkig waren de mensen in onze groep geweldig en had ik met iedereen leuk contact dat scheelt ook de helft denk ik. Tijdens deze dag hebben we nog een paar keer geprobeerd alle zeilen te zetten maar er was niet genoeg wind.

De laatste dag was aangebroken. Deze dag zijn we naar een zandeiland gegaan waar elke dag de zeeschilpadden aan wal komen om hun nacht door te brengen. Dit betekende als we vroeg gingen snorkelen dan zouden we een grote kans hebben om zee schilpadden te zien. Dus hoppa vroeg het water in....en na een hele tijd te hebben gesnorkeld leek het er op dat ze niet meer aanwezig waren...tot dat: Mijn buddy, Marcus als een bezetene onder water begon te zwaaien en te wijzen nog net niet schreeuwend...en toen zag ik het, op de oceaanvloer *bodem* lag een reusachtige zeeschilpad. Dus wij als ervaren snorkelaars langzaam er heen duiken om dat beestje te bekijken! En man wat was dat geweldig. De schilpad keek ons aan en bleef gewoon liggen. Ze gaf ons echt een blik als' Daar heb je weer een paar van die gekke wezens.' Op een gegeven moment begon ze te zwemmen. We zijn toen al langzaam snorkelend achter haar aan gezwommen. Zo nu en dan naast de schilpad en op een gegeven moment moesten we afhaken omdat we te ver uit de richting gingen! Maar dit was de beste ervaring ever....prachtige beesten! Helaas wederom geen camera...:(

Maar goed aan al dit moois komt uiteraard een einde dus moesten we het schip weer afmeren in Arleybeach. Daar nog genoten van een geweldig avondje uit...terug gekeken op een geweldige zeiltrip door de witsundays!

Op naar Magnetic Island....;)

P.s ik weet dat mijn ziekenhuis verhaal de aandacht heeft getrokken maar geloof mij de andere foto's van mij op het paard zijn stukken beter hoor...hehe ow en alles gaat stukken beter op dit moment!

Howdie Cowboys and Cowgirls

Howdie boys and girls my name is Jacko....

Zo werden we ontvangen op op de Cattlestation in Kroombit. Voor ons stond een echte cowboy, levispijkerbroek, houthakkershirt, laarzen en een cowboyhoed! Wat wil je nog meer om echt in de sfeer te komen. We kregen eerst wat uitleg over een Cattlestation.

Een cattlestation is eigenlijks een uit de kluiten gewassen boerderij met veeeeeeeeel vee en veeeeel hc's aan grond. Dus bij deze, Hans, Reenz en Jeen eventjes opletten: Vee haal je binnen op een paard met een zweep in je hand. Mocht het vee te ver weg zijn dan huur je gewoon een helicopter om op die manier het vee op te drijven naar hun kooi! Markeren gaat hier niet in het oor maar doormiddel van een brandmerk op de kont! Simpel weg koe pakken met lasso, koe laten struikelen vastbinden en wolla brandmerken! Zo simpel is het....owja en de hele familie gaat gekleed als een cowboy! Daarnaast weet iedereen om te gaan met een geweer en rijden op een crossmotor is handig en stoer! Zo....mochten jullie nog meer willen weten let me know en anders doe ik alles wel even voor als ik weer terug ben in NL

Maar afijn een Cattlestation is een koeienboerderij. De grootste van de hele wereld bevind zich in Australie te weten: Anna Creek Station. Anna Creek Station is the world's largest working cattle station^[1]. It is located in South Australia, Australia. Its area is roughly 24 000 km² (6 000 000 acres) which is bigger than Israel. Om even na te gaan waarom die helicopter soms erg handig kan zijn!

Wij zouden ingewijd worden in het leven op een station. We konden daarom als keuze mogelijkheid gaan paardrijden! En natuurlijk moest ik dat doen hehe....de bedoelling was om met de paarden de geiten van de heuvel te halen. Helmpje op...paardje uitzoeken *Dolly* en gaan...Nu ben ik geen paardrijder maar jemig wat ging dit langzaam zeg. Men zei dat we ook niet sneller mochten omdat er onervaren ruiters bij waren die angstig zouden worden als de paarden harder zouden gaan. En geloof het of niet als er 1 gaat dan gaan ze allemaal....joh! Maar goed ondanks dat prima vermaakt en stiekem toen men niet keek toch een stukje sneller gehobbeld! Foto's komen nog....maar op de foto zie je mij een Suus als echte cowboys *ahum*.

Nadat we alle geiten hadden terug gedreven werd het tijd om te gaan schieten met een shotgun! Nog nooit gedaan dus weer eens wat anders. De bedoeling was om op discuss te gaan schieten. En al snel bleek dat er enkele goeie schutters in de groep aanwezig waren. Van de 5 werden er meestal 3 gemaakt! En toen mocht ik.....woeheoeoeo Barreelll!! En wop net ietsjes er onder richten, trekker overhalen, Bam Raaak.....woppa zo had ik er 4 geraakt...helaas de vijfde niet! Maar was desondanks de beste van de groep! Altijd leuk...

Daarna gingen we met een groepje van 5 geiten vangen op tijd. Wij als groepje nederlandes in een ring.....vervolgens werd er een geit aangewezen in een hokje met vele andere geiten. Deze geit moest gebrandmerkt worden. Dus Rob als een gek die kooi in....de geit bij zijn horens pakken....al mee sleurend naar de brandmerkplek...op zijn zijde leggen...onder controle houden...brandmerken...naar buiten sleuren en woppa einde tijd. Helaas wat strafpunten maar dat mocht de pret niet drukken!

Toen was het tijd voor wat Jackassacties hehe...we gingen als groep in een kring staan. Onze cowboy vriend kwam met een fles en een stroomstootwapen aanwandelen. Hij legde de fles in het midden en draaide deze in het rond. Vervolgens vertelde hij dat het stroomstootwapen normalite gebruikt werdt om koeien op te jagen. Nu ging hij ons ermee onder stroom zetten...daar waar de hals van de fles stopte werd de kring geopend. Die twee mensen moesten allebij een punt beet houden van het wapen....en het resultaat was natuurlijk dat iedereen een shock kreeg! Bijzondere ervaring. Helemaal toen de groep kleiner werd gemaakt!

Vervolgens 's avonds geleerd hoe je de wip (zweep) moest laten knallen en nog een beetje feest gevierd...de volgende dag gingen we onderweg naar Arliebeach, Witsundays! Morgen vertel ik daar meer over en gooi wat nieuwe foto's online!

Cu later boys und Girls...

Fraser Island and more

Ik zal zo een verhaaltje schrijven over mijn tweede dag fraserisland. Maar eerst even een update van nu: Zaterdag 13 december 2008. Ik zit momenteel in Cairns en met zo nu en dan een gelukje komt ook een ongelukkig moment. Helaas zit ik al vanaf woensdag in een Hostel met mijn been omhoog. Ik heb namelijk een ontsteking in mijn voet. Ik ben gebeten door een marchfly welke twee beten heeft achtergelaten en mogelijk een bacterie. Anders is er op een andere manier een bacterie in de wond gekomen van de vlieg. Nu heb ik een voet die twee keer zo dik is, twee keer zo warm aanvoelt, twee gigantische ranzige plekken op mijn voet, ontzettend veel pijn en er komt veel rommel uit. Woensdag bij aankomst in Cairns eerst maar een ziekenhuis bezocht. Een overdosis aan Antibiotica gekregen via een infuus, daarnaast pijnstillers en pilvorm antibiotica. Met mijn lichaam vol rommel een pesthumeur, en de positieve woorden van de dokter (morgen ben je weer beter) het ziekenhuis verlaten. Maar helaas de dag erna....was de pijn even erg en de voet nog zo dik. Dus die avond wederom in het ziekenhuis besteed. Wederom infuus en jawel ik gebruik momenteel drug: Morfine. Dit zou de pijn moeten stillen. Daarnaast hebben ze foto's gemaakt, bloed afgenomen en gezegd dat het tegen zaterdag cq zondag over moet zijn. Nu inmiddels zaterdag de pijn is onverdragelijk, ik kan blijkbaar de morfine goed hebben want ik heb niet het idee dat het werkt en mijn voet is nog steeds rood. Alwel iets minder rood maar nog lang niet zoals het had moeten zijn. Dus morgen maar weer naar het ziekenhuis. Dit betekend dus dat mijn gehele planning goed in de war is en dat ik nu al drie dagen met mijn been in de lucht besteed heb in een hostel. Of te wel dikke pech. Maar goed dat heb ik wel eens vaker en kon helaas niet uitblijven hier in Australie. Ik blijf wel gewoon glimlachen tegen iedereen die mij voorbij hobbelt en het zwembad induikt of me verhalen verteld over capetribulation....hehe een glimlach met eentweedegezicht!

Om terug te komen op mijn verhaal. Dag twee fraserIsland. Op het moment dat iedereen eindelijk een beetje wakker was...tegen 10.00 uur in de ochtend en we alle spulletjes hadden ingepakt, kwamen we er achter dat we twee lege banden hadden. Ze waren niet compleet leeg maar een stuk leger dan dat ze hoorden te zijn. Shit. Met in het achterhoofd dat je voor elke band die stuk was 200 dollar moest betalen bij het inleveren waren we als groep niet happy.

Er was geen uiterlijke schade te zien en het leek erop dat er gewoon lucht in moest en dan was het klaar. Aangezien we het niet vertrouwden om met de hele groep in de auto te stappen besloten we om met twee man naar de eerste beste plaatst aan het strand te rijden en daar lucht in de banden te pompen. Zo gezegd zo gedaan. Ik achter het stuur met Marcus naast me en onderweg naar de dichtsbijzijnde plek waar we dachten lucht te kunnen krijgen. Kwamen we onderweg op een gegeven moment een campingplaats tegen waar blijkbaar iemand aan het kamperen was die alles goed voor elkaar had. Dus op de goeie gok daar een stop gemaakt en gevraagd of de beste man een pomp had. Bleek inderdaad het geval te zijn. Deze man was van alle gemakken voorzien en kwam terug met een electrische pomp. Hoppa lucht in de banden en zo snel mogelijk weer retour om de rest van de groep te halen.

Op de 1 of andere manier zijn beide banden deze gehele dag vol met lucht gebleven. We zijn eerst naar IndianHead gereden. Ik achter het stuurknallend over het strand hehe. Heerlijk gevoel.Indianhead is eenuitzichtspunt op Fraserisland.Prachtig uitzicht met zicht op zeeschilpadden,stingrays and sharks in de zee. Daarna zijn we naar de Champagnepools gereden. Dit is een gedeelte waar de rotsen overspoeld worden door de zee en op deze manier kleine privebaden maakt! Telkens als er een golf overheen sloeg begon het water te bruizen en te bubbelen. Vandaar de naam Champagnepools.

Vandaaruit zijn we naar een shipswreck gereden welke daar op het strand is aangespoeld. De S.S. Maheno: The S.S. Maheno was originally built in 1905 in Scotland as a luxury passenger ship for trans-Tasman crossings. During the First World War the ship served as a hospital ship in the English Channel, before returning to a luxury liner. In 1935, the ship was declared outdated and on June 25, 1935 the ship was being towed from Melbourne when it was caught in a strong cyclone. A few days later, on July 9, 1935 she drifted ashore and was beached on Fraser Island. During the Second World War the Maheno served as target bombing practice for the RAAF. The ship has since become severely rusted, with almost three and a half storeys buried under the sand.

Dat even ter info...zo leren jullie ook nog wat van mijn site! Vervolgens op naar Eli Creek. Een zoetwatercreek welke in de zee uitmond.....prachtig helder water met een eigen wildlife! Aangezien we wederom wat laat waren moesten we ons haasten om veilig over het strand terug te kunnen rijden naar ons kamp. De vloed kwam inmiddels aardig snel opzetten. Maar uit eindelijk wisten we het toch te halen. Die avond hebben we pasta gegeten. Ik ben heb een poging gedaan om ons kamp waterdicht te maken. Moet zeggen dat het me aardig was gelukt. Het was op dat moment al aardig gezellig maar al snel kwam de drank en een grote hoeveelheid drugs te voorschijn. En de jongens gingen zoals gewoonlijk geheel plat van de drugs en drank. Ik wilde niet nog een nacht met twee jongens die in de tent, uit de tent, in de tent uit de tent etc....dus besloot ik om heerlijk op de bank van onze 4wheel drive te pitten. Dit is mee zeer goed bevallen! De volgende ochtend duurde het natuurlijk even voordat iedereen bij positieven was...maar uit eindelijk konden we onze trip in de regen vervolgen naar Lake Mckenzie.De regen maakte de wegen er niet beter op maar het was nog begaanbaar. Toen we bij Lake Mckenzie aankwamen klaarde het gelukkig op. Hier hebben we de rest van de dag doorgebracht en zijn we vervolgens tegen het eind van de middag naar de verry gereden. Vervolgens hebben we de auto terug gebracht. En wat bleek al onze banden zaten nog volledig vol met lucht. Dus hoe onze banden nu leeg zijn geraakt mag joost weten maar wij denken aan vuil spel!! Gelukkig geen boete...!

Die avond bij terug komst in HerveyBay uit eten geweest en spulletjes gepakt voor de volgende dag: The Cattlestation.

Aangezien ik waarschijnlijk voorlopig nog nergens heen ga....zal ik proberen om foto's up te loaden en de rest van de verhalen ook online te brengen! Eerst morgen maar even afwachten!

Groetjes.....

Hervey Bay - Fraser Island

Eerste dag Fraser Island....

Ik mocht alleen een kleine dag rugzak meenemen. Hierbij moest ik rekening houden met zwemkleding, warme kleding, droge kleding en alle andere normale dagelijkse spullen!

Dus zou compact mogelijk een tasje ingepakt en opweg gegaan naar de tv-room. Daar hadden we om 07:00 uur een briefing over het eiland. In deze briefing kreeg je informatie over het eiland, waar je kon rijden met de auto, wat wel mocht en natuurlijk de vele dingen die niet mochten. Daarna werd het tijd om de auto's in te delen. Aangezien ik geen bekenden had was het voor mij heel gemakkelijk en wachtte ik rustig af tot dat iedereen uitgeschreeuwd was. Op een gegeven moment werden er 10 man aangewezen waaronder ik en wolla mijn groep was compleet. Al ging men onderling nog heel wat ruilen ik was tevreden. Aangezien we aardig tijdsgebonden waren moesten we snel de zakelijke dingen regelen, geld, slaapzakken, papierwerk etc etc. Toen samen met de groep naar de auto en opweg naar de autogarage voor een laatste check en voor al onze kampeer spullen. Jawel lieve mensen ik ga drie dagen lekker ouderwets kamperen, zonder douch, wc of enig ander comfort. Er waren 6 groepen in totaal met in elke groep ongeveer 10 personen.

Onderweg inonze auto werdt al snel duidelijk waar iedereen vandaan kwam. Ik had een meisje uit Japan, een meisje uit Frankrijk, twee meisjes uit Zwitsterland, twee jongens uit Engeland, een jongen uit Zwitserland en nog twee jongens uit Frankrijk in mijn auto. Niet de ideale opzetting aangezien er teveel 1 talige in de auto zaten. Men zat dus al snel lekker in hun eigen taal hele gesprekken te voeren terwijl ik er samen met de japanse dame tussen in zat...Ik heb al snel heel vriendelijk gevraagd of er meer engels gesproken kon worden! Kon het niet laten..

Bij de garage kregen we al onze kook en kamperspullen. Leek niet veel bijzonders maar we moesten het er maar mee doen. Na het checken,inladen en indelen van de auto moesten we opweg naar de supermarkt. In de supermarkt moesten we zelf maar zien te regelen dat we genoeg voedsel kregen voor 10 man voor drie dagen. Dus als je dan even bekijkt dat er op dat moment 60 man voedsel wil hebben voor drie dagen en we hebben geen van allen een idee hoeveel voedsel je dan eigenlijks nodig hebt....is het totale chaos in de supermarkt. Maar gek genoeg zijn we er op tijd uitgekomen met voedsel. Waarschijnlijk omdat men mij als leider had aangewezen en ik de groep had gesplitst in ontbijt, lunch en diner. En daarna mijn leider taak maar heb afgedragen omdat ik de bui wel zag hangen!

Als een jecko onderweg gegaan naar de verry. We waren gelukkig net op tijd en gingen om 11:00 uur 's ochtends onderweg naar Fraser Island. Na de verry moesten we lucht uit onze banden halen om te kunnen rijden om op de wegen van Fraser. Fraser is namelijk een gigantisch zandeiland...dus alles is of the road in een jeep! Hoe cool....

We hadden een advies kaart gekregen met een dagindeling hoe we het ongeveer zouden kunnen gaan doen! Dus deze kaart maar aangehouden en opweg gegaan naar Central Point. Jemig achter in een jeep zitten met een chauffeur die veelste hard rijd over een of the road terrein doet geen wonderen....gelukkig kreeg de chauffeur, nadat men in 3 verschillende talen hem voor alles en nog wat had uitgemaakt, ook door!

Central Point was een stuk regenwoud met een beekje erg mooi om een wandeling in te maken. Vanaf Central Point zijn we opweg gegaan naar Lake Wallaby...een zoetwatermeertje midden op een zandeiland, omringd door Zee. Hoe is het mogelijk....maar het is in ieder geval geweldig om te zien. Heerlijk gezwommen in dat meertje...! Echt een prachtige spot. Vandaar uit door gereden naar het strand om daar kamp op te slaan. Nadat we een redelijk plekje hadden gevonden moesten we onze tenten opzetten. Waardeloze tenten met overal gaten. Tegen de regen hadden ze ons nog wat extra zeil gegeven mocht het gaan regenen. Just hope we dont get any rain..

Nadat we kamp hadden gemaakt moesten we eten klaar maken. We hadden gekozen voor een bbq op de eerste avond aangezien we toen nog het vlees goed konden houden. De magerste bbq die ik ooit heb gehad maar erg gezellig en leuk om te doen. Naast de bbq nog pasta gehad. Bleek al snel wie de werkers waren in de groep. Bleek nog veel sneller dat ik met een stel drugaddicts in de auto zat. De twee franse en de twee engelse jongens hadden voor weken weed meegenomen! Daarnaast liters drank! Vroeg me al af waar de grote tas goed voor was!

Gelukkig was de rest van de groep aardig normaal. Die 4 jongens gingen totaal los en waren al snel niet echt meer aanspreekbaar. En daar moest ik nog een tent mee delen ook. Ik lag met de twee engelse jongens in de tent...hoe krijg je het voor elkaar! Maar goed leuke gesprekken gehad met de rest van de groep..veel Dingo's gezien bij nacht! Dingo is een wilde hond die leeft op Fraser. Helaas geen foto van...De eerste nacht was eigenlijks waardeloos. De beide engelse jongens konden niet slapen wat resulteerde in....Tent in...Tent uit...en een lucht in die tent! Jemig...maar goed ergens in de ochtend zag ik dat de zon begon te schijnen. Er vanuitgaand dat het rond 07:00 uur zou zijn ben ik maar uit de tent gegaan en heb igekeken naar de zonsopgang. Kwam ik er al snel achter dat het nog maar 04:30 uur was..hehe woeps. Nuja was toch wakker dus ben maar blijven zitten....

De volgende keer vertel ik jullie de rest...mijn internettijd begint weer moeilijk te doen!

Groetjes..

Ghost stories..and Noosa

Eindelijk weer een nieuw verhaaltje....

Van de stad Brisbane opweg naar Noosa. Helaas zat ik wederom in een klein busje. Het schijnt dat er ook grote bussen rond rijden maar ik ben ze nog niet tegen gekomen!

Ik heb in ieder geval mijn plekje gevonden. Naast de Driver heerlijk voorin de bus. Veel beenruimte, veel gesprekken en veel lol. Wat wil je nog meer.
De driver is tevens degene die van alles weet van de omgeving en hier dan ook graag uitgebreid over verteld. Bleek dat we op een gegeven moment op een snelweg reden waar geesten waren gespot. Er zouden twee kinderen in schooluniform rond de snelweg zweven. Dit is al door meerdere mensen gezien. Dus wij tijdens de trip op scherp maar helaas geen kinderen langs de snelweg gezien.

De trip naar Noosa duurde niet super lang maar was erg gezellig. Aankomst Noosa moest ik wachten tot dat ik opgepikt zou worden door een busje van mijn Hostel. In Noosa was de temperatuur al aardig opgelopen maar ondanks dat nog goed te doen. Nadat ik was opgepikt kwam ik aan bij een geweldig Hostel. Helaas iets uit de buurt van het centrum maar het bleek dat er om het uur een busje ging. Dus dat was prima geregeld. Aangezien het nog vroeg in de middag was ben ik gelijk alle winkels maar gaan bekijken. Vervolgens nog naar een uitkijkpunt gelopen boven op een berg. Een prachtig uitzicht over Noosa was het resultaat. Vanaf het uitzichtspunt zag ik dat er een enorme storm aankwam. Dus vliegensvlug naar beneden gewandeld. Vervolgens lekker op het strand zitten kijken hoe de storm dichterbij kwam. Zie de foto's maar dan begri9jp je wel waarom ik ben blijven zitten. Het was echt indrukwekkend. Op een gegeven moment voelde ik een paar druppen dus toen wist ik dat ik moest maken dat ik weg kwam. Het op een lopen gezet en was gelukkig net op tijd om te schuilen in een bushokje. ..1sec later: HAGELSTENEN echt enorm. En dat bij een temperatuur van dik 30 graden! Erg vreemd. Maar anyway gelukkig kwam het busje om me op te pikken. 's Avonds in gesprek geraakt met een nederlandse dame ;) , Rose. Leuk gebabbeld.

We besloten om de volgende dag naar het National park te gaan in de hoop dat we daar Koala's zouden spotten. Een prachtige wandeling gemaakt maar geen Koala's gespot helaas. Wel een possum en veel hagedissen. Zie de foto's...Tijdens de wandeling nog surflessen gegeven aan Rose op het strand.Me nog gedragen als een echte Robinson. Aangezien ik een kokosnoot zag liggen op het strand vondt ik het uiteraard nodig om deze even te kraken en te kijken of er echt Kokos in zou zitten. Binnen notime gekraakt maar de inhoud was alles behalve smakelijk en bracht een onaangename geur met zich mee. De foto's van het kraken van de kokosnoot moeten nog komen aangezien Rose die heeft.

De dag daarop besloten Rose en ik om de theorie van het surfen om te zetten in praktijk. Dus board gehuurd en naar het strand gegaan. Aangezien de golven niet echt noemenswaardig waren...gaf het enige problemen om Rose goed te laten surfen maar ze heeft gestaan. Yeah ;) zelf nog een paar golven gepakt maar lang niet het geen wat ik in Byron Bay had, helaas...Die avond lekker gebbqt.

Toen was het alweer mijn laatste dag Noosa. Deze dag de hele ochtend in het park besteed in de hoop dat ik Koala's zou zien. Helaas wederom niet. Wel een grote en dan bedoel ik echt grote spin gezien. Ik liep namelijk met mijn lange lichaam half in zijn web. Toen ik omhoog keek zag ik daar een joekel van een spin hangen. Freaky. Geen idee of deze gevaarlijk was maar ik vondt het in ieder geval niet aangenaam. Check de pictures!! De middag op het strand besteed. Helaas geen surfmogelijkheden. Totaal geen golven.

Next day was het alweer tijd om door te reizen. Deed ik nog 1 check op het internet om te kijken of mijn bus goed was ingepland! Bleek dat al mijn plannen waren verwijderd. Alles wat ik had ingepland was weg. Of te wel Lots of worries...geen planning op internet betekend geen plek in de bus. En ik ging de dag erop al naar Fraser Island. Op goed geluk toch maar naar de bus gegaan en al mijn geluksvoorwerpen te voorschijn gehaald in de hoop dat er een plekje vrij zou zijn in de bus. Ik kon namelijk ook niet bellen met de organisatie. Toen ik zat te wachten telde ik al 20 mensen die ook met de Oz-experience zouden gaan!!! Dus als het een kleine bus zou worden kon ik het vergeten. Maar damn wat had ik een geluk. Er kwam een grote bus de hoek om en er bleken nog 3 plaatsen te zijn. Kreeg ik te horen dat een nieuwe miep op de Oz-experience waarschijnlijk per ongeluk alles had verwijderd van mij! Dus kon ik alles opnieuw in plannen...maar goed ik was allang blij dat ik naar HerveyBay kon rijden.

De rit naar Hervey duurde langer dan verwacht...want onze busdriver was nieuw en wist soms niet waar hij heen moest! Ondanks dat had hij geweldige verhalen. Waaronder een verhaal over Rainbow Beach! Voor hen die het leuk vinden om een dreamstory te horen let me know dan plaats ik hem de volgende keer op de site! Lees het wel in de reacties. (ter info: Dreamstory is een verhaal uit de Aboriginal cultuur) We zijn nog in het dorp geweest waar de enige echte Mary Poppins is geboren! Uhu woehoeeeee...

Maar uiteindelijk dan toch aangekomen in HerveyBay. Daar verliep alles erg haastig maar uit eindelijk een kamer weten te krijgen. Kwam ik nog twee nederlanders tegen Suzanne en Rob. Bleek Suus een collega uit Leiden te zijn...hoe toevallig!

Even leuk gebabbeld. Daarna uit eten geweest en op bed gegaan...klaar maken voor de dag van morgen Fraser Island. Hier vertel ik jullie meer over in mijn volgende verhaal. Have fun met het lezen van dit verhaal....

P.s wederom bedankt voor alle reacties.....

Poeh he...

Hey iedereen,

Het is inmiddels alweer enige tijd geleden dat ik een verhaaltje heb geschreven of foto's heb geplaatst. Helaas moet ik jullie bij deze mededelen dat jullie nog eventjes moeten wachten! Ik heb het erg druk gehad, Surfen, nationalparken bekijken, gezellig doen, kamperen, nog meer parken bekijken, paardrijden, met een shotgun schieten :) en morgen ga ik zeilen. Lekker drie dagen wit Sundays. En daarna ga ik wel weer eens aan mijn website werken....dus heb geduld.

Alles gaat supers hier. Alwel wat tegenslagen gehad, de boot die ik had geboekt ligt de hele maand december eruit, veel regen, weinig golven in Noosa dus slechte surf, geen koala's gezien na uren wandelen ennnehhmmmm owja een nieuwe camera moeten kopen! Nouja valt allemaal nog te overzien..!

Ik heb inmiddels begrepen dat de sneeuw zijn intocht heeft gemaakt in het koude kikkerlandje NL. Dat is een vreemd idee aangezien ik al bij een enorme kerstboom heb gestaan in mijn kortebroek! Het is hier namelijk naast de regen gewoon warm, erg warm.Alles is hier volledig in de kerststemming...erg grappig om op deze manier de intocht van kerstmee te maken.

Anyway ik ga alles nog wel uitgebreider op papier zetten als ik 4 dagen op een Bountyisland zit. *Magnetic Island* Lekker even relaxen en bijkomen! En dan ben ik ook al bijna bij mijn eindpunt van de oostkust. De tijd gaat snel. Als jullie nog leuke nieuwtjes, weetjes ofzo hebben laat het me weten via de mail! Altijd leuk...

Tot snel....groetjes Johan